By : Buya H.Mas’oed Abidin
Di ranah bundo Minangkabau ko ado ampek macam kato-kato, atau caro manyampaikan parundiangan. Ado namonyo kato mandaki, dari bawah ka ateh, aratinyo dari anak-anak ka urang tuo, dari kamanakan ka mamak, nan samustino mamakai caro-caro sopan santun. Talabiah-labiah bakeh urang tuo (bapak mandeh) nan alah malahiakan kito, manggadangkan jo maaja awak.
Sasuai bana jo ajaran agamo Islam, kok mangecek ka mandeh nantun bapakaikan qaulan kariman, aratino kato-kato nan lamah lambuik, kato-kato nan panuah ka muliaan.
Ado pulo namono kato malereang, nan panuah ba isi kieh jo bandiang, baisi patunjuak jo pangaja, biasonyo di pakai dalam pambicaraan antaro urang arih bijaksano. Ado lo tampek malatakkanno. Indak hanyo sakadar mambaco apo nan tampak, tu. Inyo indak mangecek apo nan takana, tapi labiah dahulu